- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
چربی احشایی؛ قاتل خاموش مغز | ارتباط چربی شکمی با پیری زودرس مغز

مطالعهای از دانشگاه پلیتکنیک هنگکنگ که دادههای بیش از ۲۳ هزار نفر از بانک زیستی بریتانیا را بررسی کرده، نشان میدهد محل ذخیره چربی در بدن تأثیر مستقیمتری بر سلامت مغز دارد تا خود میزان چربی یا شاخص توده بدنی (BMI).
در این پژوهش مشخص شد افرادی که چربی بیشتری در نواحی بازو، پا و تنه دارند، دچار نازکتر شدن قشر مغز در شبکههای مرتبط با حافظه و احساسات میشوند. اما خطرناکترین نوع، چربی احشایی شکمی است که ارتباط نزدیکی با کاهش حجم قشر پیشپیشانی میانی (ناحیهای مؤثر در تصمیمگیری و کنترل رفتار) و ساختارهای زیرقشری دارد؛ بخشهایی که در یادگیری و دریافت پاداش نقش دارند.
اثرات چربی احشایی بر عملکرد مغز
پژوهشگران با استفاده از سه نوع اسکن MRI دریافتند که در افرادی با چربی احشایی بالا، هماهنگی شبکههای عصبی مغز دچار اختلال میشود. این شبکهها مسئول فعالیتهایی مانند حرکت، خلقوخو، حافظه و واکنشهای شناختی هستند.
نتایج اسکن Diffusion MRI نیز نشان داد که چربی احشایی با کاهش تراکم آکسونها و اختلال در انتقال پیامهای عصبی همراه است. این تغییرات، اگرچه خفیفاند، اما به مرور میتوانند زمینهساز پیری زودرس مغز و کاهش تواناییهای شناختی شوند.
چربی احشایی چیست و چرا خطرناک است؟
چربی احشایی برخلاف چربی زیرپوستی، در عمق شکم و اطراف اندامهایی مانند کبد، کلیه و لوزالمعده تجمع مییابد. این نوع چربی مانند یک غده درونریز عمل میکند و مواد التهابی و اسیدهای چرب آزاد را مستقیماً وارد جریان خون میسازد.
نتیجه؟ افزایش مقاومت به انسولین، فشار خون بالا، کبد چرب، بیماریهای قلبیعروقی و حتی افزایش خطر آلزایمر.
عوامل افزایشدهنده این نوع چربی شامل تغذیه ناسالم، کمتحرکی، استرس زیاد و ترشح کورتیزول هستند.
چگونه چربی احشایی را کاهش دهیم؟
اگرچه حذف مستقیم چربی احشایی کار سادهای نیست، اما رعایت چند اصل کلیدی میتواند به کاهش آن کمک کند:
-
پیروی از رژیم غذایی سالم و کمچرب
-
انجام ورزشهای هوازی و مقاومتی
-
خواب کافی و مدیریت استرس روزانه
این عادات نهتنها به سلامت جسم، بلکه به جوان ماندن مغز نیز کمک میکنند.
جمعبندی
این مطالعه که در ژورنال Nature Mental Health منتشر شده، تأکید میکند که چاقی بهتنهایی عامل اصلی پیری مغز نیست؛ بلکه محل تجمع چربی، بهویژه چربی احشایی، نقش تعیینکنندهای دارد.
به بیان سادهتر، مغز کسانی که چربی شکمی بیشتری دارند، سریعتر پیر میشود. پس اگر به سلامت ذهن و حافظهتان اهمیت میدهید، زمان آن رسیده که با چربی احشایی خداحافظی کنید.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟